کلام حضرت امام

iranemoaser.com

روزشمار انقلاب اسلامی

iranemoaser.com

مسئله فلسطین

iranemoaser.com

چاپ
شناسه خبر : 156
93/12/2 - 11:12 - 2015-2-21 10:12:54

سالگرد شهادت شهید شیخ فضل‌الله مهدی‌زاده محلاتی + سند

مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای در رابطه ارادت شهید محلاتی به امام(ره) می فرمایند: «یکی دیگر از خصوصیات شهید محلاتی عشق و ارادت وافر به امام بود. به قدری ایشان با امام علاقه داشت و اعتقاد به نظرات امام داشت که هر موقع امام یک چیزی را بیان می فرمودند مثل یک امر تعبدی برایش لازم الاجرا بود. اعتقاد و ارادت ایشان به امام به نظر من یکی از عوامل تحرک مستمر و خستگی ناپذیر ایشان بود. امام هم به ایشان علاقه داشتند و خیلی احترام قائل بودند و به او محبت داشتند و به عنوان یک فرد قابل اعتماد به وی نظر می کردند.»

 

 

شهيد محلاتي و امام خميني(ره)
 
مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای در رابطه ارادت شهید محلاتی به امام(ره) می فرمایند:
«یکی دیگر از خصوصیات شهید محلاتی عشق و ارادت وافر به امام بود. به قدری ایشان با امام علاقه داشت و اعتقاد به نظرات امام داشت که هر موقع امام یک چیزی را بیان می فرمودند مثل یک امر تعبدی برایش لازم الاجرا بود.
اعتقاد و ارادت ایشان به امام به نظر من یکی از عوامل تحرک مستمر و خستگی ناپذیر ایشان بود. امام هم به ایشان علاقه داشتند و خیلی احترام قائل بودند و به او محبت داشتند و به عنوان یک فرد قابل اعتماد به وی نظر می کردند.»
ايشان خود در اين باره مي گويد:
«انس من با امام زیاد بود و یکی از راههای ارتباطی من با امام مرحوم حاج آقا مصطفی بودند که با ایشان بزرگ شدم. در آن زمان ایشان هم سن و سال من و متولد 1309 بود. امام تابستان که به محلات می آمدند حاج آقا مصطفی سیزده چهارده سالش بود. من هم سیزده چهارده ساله بودم. باهم به باغ و گردش می رفتیم و از همان زمان با آقامصطفی آشنا شدم. قم هم که بودیم این آشنایی باعث شد که ما بتوانیم به منزل ایشان آمد و شد بیشتری داشته باشیم و انس بیشتری با ایشان پیدا کنیم. پدر زن من مرحوم آیت الله شهیدی از دوستان امام بود در محلات هم که بودند امام بیشتر می شد. منزل ایشان، ارتباط خانوادگی هم داشتیم. در نتیجه انس زیاد من به ایشان، علاقه من روز به روز به ایشان بیشتر می شد. من در آن زمانی که به درس امام می رفتم بیش از همه وجهه اخلاقی و عرفانی ایشان برای من جاذبه داشت. من سالی که به قم آمدم ایشان درس اخلاق می دادند. اصلاً از روز اولی که به قم آمدم ایشان درس اخلاق می دادند. این قضیه یک سابقه ای داشت. ایشان به محلات که تشریف آورده بودند یک ماه رمضان رأس ساعت پنج بعد ازظهر می آمدند و در مسجد جامع می نشستند و مومنین هم می آمدند و ایشان برای آنها درس اخلاق می گفتند. همان درسهای اخلاقی که در کتاب اربعین حدیث آمده است. یک مقدارش را هم استنساخ کرده ام. جاذبه ای که مرا به سوی امام کشاند همان درسهای اخلاقی بود که در سن چهارده سالگی در مسجد جامع پای آن می نشستیم. در قم هم غروب روزهای جمعه به مدرسه فیضیه تشریف می آوردند و آن درس اخلاق را می گفتند. واقعاً این درس اخلاق انسان را از گناه بیمه می نمود.»
منبع: كتاب بيست و هفتم ياران امام به روايت اسناد ساواك«قامت استوار شهيد حجه الاسلام فضل الله مهديزاده محلاتي»(1382)، ناشر: مركز بررسي اسناد تاريخي وزارت اطلاعات، چاپ اول، جلد اول، صفحه نه وده.
 
 
متن پيام امام خميني(ره) به مناسبت شهادت شهيد شيخ فضل الله مهدي زاده محلاتي
 
بسم اللَّه الرحمن الرحيم‏
انا للَّه و انا اليه راجعون‏
جنايتكاران عفلقى كه در جنگ جبهه‏‌ها و بويژه جبهه «فاو» خود را عاجز مى‏بينند و سراسيمه به هر درى مى‏زنند و براى نجات خود به هر حشيشى متوسل مى‏شوند، به جنايت مفتضحانه ديگرى دست زدند كه آبروى نداشته آنان را در مجامع جهان آزاد بر باد داد و آن فاجعه هوايى اخير بود كه جمع كثيرى از هموطنان عزيز ما را به شهادت رساندند.
اسلام عزيز و بويژه جهان تشيع در طول تاريخ، از صدر اسلام تا كنون، سوابق درخشانى در ميدانهاى خون و شمشير داشته و به حكم قرآن كريم و سنت رسول اللَّه- صلى اللَّه عليه و آله و سلم- و سيره ائمه معصومين- عليهم صلوات اللَّه- براى اهداف مقدسه اسلامى و قطع فساد با شمشير و خون دست به گريبان بوده و فداكاريهاى عظيم در اين راه مقدس نموده است. و ملت بزرگ ايران به پيروى از اولياى عظيم الشأن اسلام، اين دفاع مقدس را آغاز نموده و در انجام آن و رسيدن به هدفهاى‏ اعلاى قرآنى جان و مال را داوطلبانه فدا كرده و آنچه وظيفه الهى بوده به طور شايسته انجام داده است و بحمد اللَّه تعالى قدم هاى بزرگى در راه شناساندن اسلام الهى و محمدى- صلى اللَّه عليه و آله و سلم- برداشته است. گرچه وجودهاى عزيز و ارزشمندى را از دست داده است، لكن ارزش هاى بالاتر و والاترى به دست آورده و آن رضاى خداوند متعال است و چه چيز مى‏تواند از آن بالاتر باشد.
ملتى كه براى رضاى حق تعالى انقلاب كرد و براى ارزش هاى معنوى و انسانى بپاخاسته است، چه باك دارد از شهادت عزيزان و آسيب ديدن نور چشمانش و تحمل سختي ها و مَكارِه، «1» كه جنت لقاء اللَّه كه فوق تصور عارفان است، مَحفُوف «2» به مكاره است. چه مى‏گويم! اين جنت اوليا، مكاره را در كام ملت ما شيرين تر از عسل كرده. مگر ما و شما هر روز شاهد اين كاروانهاى كربلا نيستيم كه با شور و شوق و عشق و عطش به پيشباز شهادت مى‏روند. مگر شما هر روز شاهد ميدان هاى با عظمت قتال با متجاوزين نيستيد كه به مرگ لبخند مى‏زنند و معجزه مى‏آفرينند. راستى اين چه تحولى است كه بر سراسر اين كشور صاحب الزمان- روحى فداه- نور افشانى مى‏كند و چه آتشفشانى است كه منحرفان و كج‏انديشان و بدخواهان را در خود فرو برده و ذوب مى‏كند؟ اين، جز اراده خدا و جلوه اوست كه خفاشان از آن مى‏گريزند و اولياى خدا و عارفان به آن دل بسته‏اند؟ من با اين قلم شكسته و اين چشم بسته در حق اين ملت و اين عزمش و اين سلحشوران و اين رزمش چه مى‏توانم بگويم؟! پس بهتر آن است كه قلم بشكنم و دم فرو بندم و اجر و مزد رزمندگان و وابستگان به آنان و آسيب ديدگان و دلبستگان آنان را از خداى بزرگ بخواهم. اميد آن است كه وَلىّ نِعَم، اين ميهمانان را كه به سوى او مى‏روند از محضر خود كامياب فرمايد و به اين رزمندگان غرورآفرين قدرت بيشتر و قوّت والاتر عنايت نمايد و به همه ملت عزيز بويژه آنان كه در اين جهاد فى سبيل اللَّه فعاليت و دخالت داشته‏اند، عزت و عظمت مرحمت كند و اين عزيزانى [را] كه در اين جنايت هوايى به‏ سوى او پرواز كرده‏اند، اجازه ورود به محفل خاص خود دهد.
و حجت الاسلام حاج شيخ فضل اللَّه محلاتى شهيد عزيز را كه من و شما او را مى‏شناسيم كه عمر خود را در راه انقلاب صرف كرد و بايد گفت يكى از چهره‏هاى درخشان انقلاب بود و در اين راه كه راه خداوند است تحمل سختي ها نمود و رنج ها كشيد و با قامت استوار ايستادگى كرد، اجازه ورود در محضر شهداى صدر اسلام مرحمت نمايد. و به بازماندگان محترم تمامى شهدا صبر و اجر مرحمت فرمايد و به روحانيون عزيز و قضات محترم و وكلاى ارجمند و محافظين عزيز و خدمه محترم هواپيما و سايرين كه در اين جنايت عظيم عفلقيان و با جاسوسى منافقين ملحد به شهادت رسيده‏اند، جزا و اجر فوق تصور ما عنايت فرمايد. و به رزمندگان در جبهه‏ ها و بسيجيان، اين راهيان كربلا پيروزى نهايى عنايت فرمايد و قلب حضرت- بقية اللَّه ارواحنا فداه- را از همه ما راضى فرمايد و به دعاى آن بزرگوار، به همه ما استقامت مرحمت كند.
و السلام عليكم و رحمة اللَّه.
روح اللَّه الموسوي الخمينى‏
3 اسفند 1364
  منبع: صحيفه امام، ج‏19، ص: 497-499
 
 
پرواز سرخ
نحوه شهادت شهيد محلاتي
شهید محلاتی در دوران جنگ تحمیلی مرتباً بین تهران و جبهه رفت و آمد داشت و شاید کمتر کسی را بتوان از میان روحانیون پیدا کرد که به اندازه ایشان به جبهه رفته باشد. در هنگام بیشتر عملیات ها در جبهه حضور داشت. با رفتن به خطوط مقدم جبهه رزمندگان اسلام را دلگرم می نمود. هرگاه به ایشان گوشزد می شد که امام حضور مسئولان عالی رتبه نظام را در خطوط مقدم ممنوع نموده است می فرمود: من با دیگران فرق دارم. من نماینده امام در سپاه هستم و باید به خط مقدم بروم و به جوانان، مردم و رزمنده ها روحیه بدهم. هنگامی که از ایشان دعوت کرده بودند که به حج برود، فرموده بود: الان منا و عرفات و صفا بیابان های جبهه است. بچه های مردم مثل گل پرپر می شوند، چرا بروم مکه، اینجا ثوابش بیشتر است. پس از شهادت شهید مطهری خیلی گریه می کرد و اظهار می داشت ما سعادت نداریم، کاش ما هم به شهادت می رسیدیم، آقای مطهری از همه موفق تر بود و زودتر شهید شد. از آنجا که همیشه محاسنش را خضاب می نمود، یک بار که به علت فاصله افتادن، سفیدی محاسنش نمایان شده بود، دوستانش به مزاح به ایشان گفتند: حاج آقا کم کم پیری ات از آن زیر پیدا شده است. بهتر است محاسنت را خضاب کنی. در جواب فرمودند: دعا کنید که محاسن من به خون سرم خضاب شود و این چنین شد. اول اسفند 1364، ساعت 12:30 دقیقه ظهر، هواپیمای «فرند شیپ» متعلق به شرکت هواپیمایی آسمان هنگامی که از تهران به مقصد اهواز در حرکت بود، در آسمان اهواز هدف دو موشک هوا به هوای جنگنده های عراقی قرار گرفت و در منطقه «وین» در 25 کیلومتری شمال اهواز سرنگون شد. در این واقعه دلخراش شهید محلاتی به همراه بیش از چهل نفر از روحانیون، نمایندگان مجلس و مسئولان فرهنگی کشور به شهادت رسیدند.
 امام خمینی (ره) در گرامی داشت مقام ایشان فرمودند:
«با یاد و گرامی داشت خاطره فداکاری های یکی از سرداران بزرگ نهضت اسلامی ایران، مرحوم شهید حجة الاسلام آقای حاج شیخ فضل الله محلاتی، که از یاران با وفای اینجانب و از سختی کشیدگان دوران مبارزان خونبار انقلاب اسلامی ایران و همچنین مردی صالح و فداکار و برادری دلسوز برای پاسداران عزیز انقلاب اسلامی بود که خدایش رحمت کند و در جوار خود پذیرایش گردد ...»
منبع: كتاب بيست و هفتم ياران امام به روايت اسناد ساواك«قامت استوار شهيد حجه الاسلام فضل الله مهديزاده محلاتي»(1382)، ناشر: مركز بررسي اسناد تاريخي وزارت اطلاعات، چاپ اول، جلد اول، صفحه سي دو و سي و سه.
 
 

 

اضافه کردن دیدگاه جدید

نامه حضرت امام

iranemoaser.com

کتاب نهضت امام خمینی

iranemoaser.com

نقد کتاب

iranemoaser.com

گفتنی ها و دانستنی ها

گفتنی ها و دانستنی ها